6 Şubat 2023’te Kahramanmaraş merkezli depremler, Türkiye’nin yakın tarihindeki en büyük felaketlerden biri olarak kaydedildi. 11 il doğrudan etkilendi, on binlerce insan hayatını kaybetti ve yüz binlerce bina yıkıldı veya ağır hasar gördü.
Bugün, üçüncü yıldönümünde, hayatını kaybeden vatandaşlarımızı rahmetle anıyoruz. Geride kalanların acısı hâlâ çok taze.
Ancak yıldönümleri sadece anma değil, aynı zamanda değerlendirme fırsatıdır.
İlk Günlerden Bugüne: Süreç Nasıl İlerledi?
Deprem sonrası büyük bir dayanışma örneği sergilendi. Arama-kurtarma operasyonları, yardım kampanyaları ve geçici barınma çözümleri hızla uygulandı. Ardından, kalıcı konut projeleri, altyapı çalışmaları ve kentsel planlama yönünde adımlar atıldı.
Üç yıl içinde önemli ilerlemeler kaydedildi. Yeni konutlar teslim edildi ve bazı bölgelerde hayat yeniden inşa edilmeye başlandı. Ancak felaketin büyüklüğü göz önüne alındığında, sürecin zamana yayıldığı bir gerçektir.
Kentsel Dönüşüm ve Deprem Farkındalığı: Yeterli mi?
6 Şubat’tan sonra en çok konuşulan konulardan biri kentsel dönüşümdü. Riskli bina stokunun azaltılması, denetim mekanizmalarının güçlendirilmesi ve bina güvenliğinin artırılması sıkça vurgulandı.
Bugün gelinen noktada, bazı şehirlerde dönüşüm hız kazanmış olsa da, Türkiye genelinde milyonlarca insan hâlâ riskli binalarda yaşamaktadır. Ekonomik koşullar, hukuki süreçler ve kentleşme dinamikleri dönüşümü zorlaştıran faktörler arasında yer alıyor.
Bireysel düzeyde ise deprem çantası hazırlama, aile afet planı oluşturma ve bina güvenliğini sorgulama konusunda farkındalık artmış olsa da, bu bilincin tüm topluma yayıldığını söylemek zordur.
Unutmamak Ama Normalleştirmek
Toplumlar büyük travmalardan sonra zamanla gündemlerini değiştirir. Bu, insani bir reflekstir. Ancak depremin gerçekliği gündemden düşse bile, risk ortadan kalkmaz.
Üç yıl sonra sorulması gereken soru şudur: Depremi sadece yıldönümlerinde mi hatırlıyoruz, yoksa günlük yaşamın bir parçası olarak mı ele alıyoruz?
Gerçek dönüşüm, duygusal tepkilerden ziyade sürdürülebilir politikalar ve bilinçli bireysel adımlarla mümkündür.
Gerçek Saygı: Önlem Almak
6 Şubat’ta kaybettiklerimizi anmanın en anlamlı yolu, benzer acıların bir daha yaşanmaması için çaba göstermektir.
- Yaşadığımız binanın güvenliğini sorgulamak,
- Bir afet planı oluşturmak,
- Kentsel planlamada şeffaflık ve denetim talep etmek,
- Kentsel dönüşüm süreçlerini yakından takip etmek.
Depremleri önleyemeyiz. Ancak etkilerini azaltmak mümkündür.
3 Yıl Sonra Aynaya Bakma Zamanı
6 Şubat depremleri sadece fiziksel değil, aynı zamanda sosyal bir kırılma yarattı. Üç yıl sonra, Türkiye hâlâ önemli bir sorumlulukla karşı karşıya: daha güvenli şehirler inşa etmek ve afet farkındalığını kalıcı hale getirmek.
Bugün anıyoruz. Yarın için hazırlıklı olmak adına adımlar atmak ortak görevimizdir.
